Lepkie palne substancje o konsystencji ciasta

Zadanie uziemienia elektrostatycznego liczy na zmniejszeniu ryzyka powstania wybuchu palnych substancji, na skutek przeskoku iskry elektrostatycznej. Powszechnie dostosowuje się go w zasięgu transportu i obróbki palnych gazów, proszków i cieczy.

Uziemienie elektrostatyczne może liczyć inną postać. Najspokojniejsze oraz kilka skomplikowane modele pokazują się z zacisku uziemiającego oraz z przewodu. Bardziej mocne i rozbudowane technologicznie są wyposazone w układ kontroli stanu uziemienia, dzięki któremu dopuszczalne jest dozowanie lub transport produktu, wtedy kiedy uziemienie pozostało w należyty sposób podpięte.

Uziemienia elektrostatyczne najczęściej są używane w toku załadunku lub rozładunku cystern kolejowych, drogowych, zbiorników, beczek, tzw. big-bagów czy elementów instalacji procesowych.

W końca napełniania lub opróżniania zbiorników o innej zawartości (np. zbiorników z proszkami, granulatami, cieczami) mogą powstać groźne naładowania elektrostatyczne. Źródłem ich powstawania zapewne istnieć zarówno mieszanie, pompowanie lub rozpylanie substancji łatwopalnych. Ładunki elektryczne powstają poprzez kontakt lub rozliczanie się poszczególnych cząstek. Wielkość ładunku elektrycznego będzie ograniczona od własności elektrostatycznych powierzchni, jakie się ze sobą kontaktują. W rezultacie bezpośredniego i szybkiego kontaktu z uziemieniem lub nienaładowanym przedmiotem może powstać krótki impuls prądowy, jaki będzie czytelny w skórze iskry. Brak opiek nad rozładowaniem iskrowym może skutkować zapłon mieszaniny gazów i powietrza, co świadczy eksplozję lub duży wybuch. Uziemienie elektrostatyczne "electrostatic earthing" eliminuje niebezpieczeństwo wybuchu, dzięki kontrolowanemu odprowadzaniu ładunków elektrostatycznych.