Choroba a zaburzenie psychiczne

Cyklotymia jest wybierana, jako małe zaburzenie psychiczne, określane także jako stan depresyjny, który jednak zazwyczaj nie wymaga leczenie farmakologicznego. Cyklotymia często porównywalna jest do dystymii, jednak oba schorzenia psychicznie dość wiele się od siebie różnią.

Zaburzenie psychiczne
W poniższym artykule skoncentrujemy się na prawdziwym zaprezentowaniu, czym stanowi przedstawiona anomalia psychiczna. Zaczynając to z początku, cyklotymia jest zaburzeniem psychicznym. Że istnieć czynnikiem idącym do powstania choroby afektywnej dwubiegunowej. Jej wykrycie jest możliwe zazwyczaj w liczby i trzeciej fazie bycia człowieka, tworzy się zazwyczaj z nadużywaniem alkoholu i rozwija do szerokiej destabilizacji w mieszkaniu społecznym.

Leczenie
Oczywiście, wykryta cyklotymia powinna stać natychmiast poddania leczeniu. Jednak, jak wspomniano wcześniej, nie będzie wówczas stricte leczenie farmakologiczne, podobne do systemu działania depresji, bowiem podawane leki będą korzystały często zadanie stabilizujące nastrój, a dopełnieniem leczenia będzie psychoterapia.

Fazy
Zapadnięcie na cyklotymię wyróżnia się uciążliwymi zmianami nastroju. Można ją rozdzielić na dwie fazy:

Faza subdepresji, na jaką lokują się: abulia, czyli problem z podejmowaniem decyzji, apatia, spadek libido oraz permanentne zmęczenie i fakty z koncentracją, zaburzenia łaknienia, bezsenność, ciągłe poczucie pustki, smutku oraz minusie wsparcia, nieumiejętność odczuwania przyjemności, zaniedbywanie się, brak energii, pesymistyczne wiedzy i wycofanie społeczne.
Faza hipomanii, czyli dobry humor, wesołość, euforia, wysoka samoocena i pewność siebie, wzmożony popęd seksualny, pobudzenie psychoruchowe i ograniczone zapotrzebowanie na odpoczynek, gonitwa myśli, słowotok, spadek zdolności jasnego myślenia, problemy z kolekcją uwagi, siła i wrogość, poczucie mocy oraz entuzjazm, podejmowanie ryzykownych zachowań, urojenia.

Choroba ta zwykle pojawia się u osób, które przechodzą na dwubiegunowość. Gra tym pomysł pamiętają ponad takie czynniki jak szeroki stopień kortyzolu, niski poziom serotoniny, jak i jednocześnie stresujące sytuacje. Również dużo istotny nacisk posiadają też wykształcenie i miejsce, w której żyją potencjalnie chorujące osoby.